Jednym z najbardziej zagadkowych zjawisk kultury japońskiej jest droga samuraja – „bushido”. Główną bronią szlachty japońskiej był od zawsze miecz – katana. W różnych okresach przybierał on różne wielkości w zależności od potrzeby w jakiem miał być wykorzystany. Sama katana niesie ze sobą dużą tradycje. Niektórzy mistrzowie uważają nawet, że:” miecz jest duszą samuraja”.
 

          Iai Jitsu jest kompletnym systemem w posługiwaniu się mieczem. W trakcie treningu doświadczamy swoich błędów i korygujemy je, co prowadzi do naszego rozwoju. Szermierka japońska – iai jitsu polega na szybkim wyciagnięciu miecza z saia (pochwy), zadaniu cięcia (kiri o’roshi), strzepnięciu krwi z ostrza (yoko chiburi) oraz schowaniu do saia (noto).

           Trening z bronią jest bardzo ważna rzeczą w nauce samoobrony, gdyż uczy nas pierwszej podstawowej rzeczy, jaką jest dystans. Formy iai jitsu odzwierciedlają realne sytuacje walki w życiu codziennym samuraja. Na początku nauki iai jitsu dobrze jest ćwiczyć bokenem – drewnianym mieczem. Pozwala ona nam się „oswoić” z ciężarem miecza oraz przygotować do treningu kataną. Z biegiem treningu techniki stają się coraz bardziej zrozumiałe, naturalne. Iai jitsu to również głęboka filozofia życia, w której każdy jest w stanie się odnaleźć. Trening iai jitsu niesie ze sobą wiele pozytywnych oraz zdrowotnych aspektów. Trenując mieczem ćwiczymy swój charakter, tnąc swoim mieczem odcinamy swoje problemy, niepowodzenia. Praktyka iaido pozwala na rozwój zarówno ducha jak i ciała.