BO

Nazwa bojutsu obejmuje sztukę walki kijem. Jak w przypadku wielu broni dokładny początek użycia bo jako broni nie jest znany, Historycy zajmujący się sztukami walki skłaniają się do stwierdzenia, ze kij był jedną z pierwszych bron i jakie zastosował człowiek do obrony własnego życia. Istnieje kilka teorii na temat historii bo i jego bojowego zastosowania. Jedna z bardziej znanych teorii przedstawia Bodhidharmę jako tego,który po raz pierwszy wprowadził i rozpowszechnił kij jako broń.

Kanji BO	Podział części BO (rys1)
Rodzaje BO

Na Okinawie BO zostało zaadoptowane z tenbin, kija trzymanego na barkach, który służył do noszenia wiader z wodą. Bo jest jedną z najważniejszych broni w kobudo, ponieważ łączy zasady wielu sztuk wojennych. W technikach obrotowych i ruchach tnących nawiązuje do naginatajutsu (halabarda), w technikach pchnięć do yari (włóczni). Do VI wieku n.e. techniki walki kijem nie byty usystematyzowane. Pierwszymi, którzy zaczęli systematyzować techniki bo byli kapłani-wojownicy (so-hei), stanowiący znaczną część warstwy intelektualnej zarówno wśród chińskich jak i japońskich kapłanów trenujących w Chinach. Japończycy zaczęli sami przystosowywać i modyfikować te metody wprowadzając wiele nowych technik. Na Okinawę sztuka walki kijem trafiła za pośrednictwem chińskich kupców i marynarzy. Wraz z upływem lat technika walki kijem była rozwijana i doskonalona. Różnorodność w technicznym użyciu bo spowodowała, że powstało blisko 300 szkół. Różnice między nimi wynikały z odmiennych sposobów trzymania kija, pozycji, którą zajmował w stosunku do ciała, jak również zasad wykonywania uderzeń, pchnięć i technik obronnych.